هیچکس را در زندگی مقصر نمی دانم .. از خوبان خاطره و از بدان تجربه میگیرم .. بدترین ها عبرت می شوند و بهترین ها دوست!!

قبلا تنها بودم زندگي ميكردم!
حالا تنهام و به تو فكر ميكنم!
#هادي_قنبرزاده

در این سرای بیکسی ..
نشستهام به در نگاه میکنم!
دریچه آه میکشد ..
تو از کدام راه میرسی؟؟
خیال دیدنت چه دلپذیر بود!
جوانیام در این امید پیر شد نیامدی و دیر شد ..
هوشنگ ابتهاج

هیجده سالم که بود مجبور شدم یک نفر را فراموش کنم و چون بلد نبودم، مثل بچه ها گریه میکردم. آدمها برام پر از حرفهای نامفهوم بودن... حرف هایی مثل 《 بعدا به حال این روزهات میخندی 》 یا 《 جاش رو آدمهای

کاش به تو میگفتم که چشمانت زیباترین شعری بود که خواندم ..
کاش به تو میگفتم که لبخندت زیباترین قصیده ی جهان است ..
کاش به تو که می رسیدم جای اینکه دلم بریزد ترسم از گفتن دوست داشتنت میریخت!

دیگر حوصلهای برای غصه خوردن و بغض کردن و درد کشیدن ندارم ..
وقتی ببینم چیزی یا کسی عذابم میدهد؛ نمیسوزم! یا میسازمش، یا کاملا رهایش میکنم!
اسمش منطقی شدن نیست، آدم از یک جایی به بعد، خسته میشود ... همین!

#نرگس_صرافیان_طوفان

در دلم چیزی فرو ریخت!
حتما ..
جایی داری به من فکر میکنی!

از آخرین باری که کسی رو دوست داشتم چیز زیادی یادم نیستاز آخرین باری که کسی دوست داشتنش، دلخواهِ من باشه هم همینطور!خب مهمه! یکی که بلد باشه آدمو!دوس داشتنش به دلت بشینه. حرف زدنش، نگاهاش، بوی عطرش.

من و این کوچه بن بست ..
تو
را کم داریم!
ترسم آن لحظه
بیایی که جوانت ..
پیر است!

#شهریار

تو همانی که دلم لک زده لبخندش رااو که هرگز نتوان یافت همانندش رامنم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کردغزل و عاطفه و روح هنرمندش رااز رقیبان کمین کرده عقب می ماندهر که تبلیغ کند خوبی دلبندش رامثل آن خواب